Media – Column door Gijs Eggenkamp

3 april 2023

Leestijd: circa 2 minuten

Auteur: Gijs Eggenkamp

Sommigen van jullie zullen weten dat ik affiniteit heb met de journalistiek, maar ik schaam me diep. Eerst omdat Rutte bij RTL Boulevard kiezers probeerde te shoppen omdat daar geen enkele kritische vraag werd gesteld. Het was niet vanzelfsprekend in mijn bubbel voorbij gekomen, maar toen ik het opzocht was de voorspelling waarheid geworden: “Gewoon lachen en zwaaien jongens, lachen en zwaaien

Een tweede dieptepunt kwam bij Vandaag Inside. Ook dat komt niet in mijn bubbel voor, maar omdat opnieuw is gebleken dat ‘De hoge heren in Den Haag’ in contact moeten blijven met de ‘gewone Nederlander’, zocht ik het fragment toch op. En het bleek dat Rutte daar zat op initiatief van het campagneteam. Er werd hem gevraagd of hij wel eens seks heeft gehad – een vraag die ik vanuit diep in mijn hart veracht te stellen aan de premier.

Rutte antwoordde dat hij daar wel ervaring mee had, maar ja, dat wisten we natuurlijk al. We weten nog goed dat hijzelf genaaid werd door Wilders of dat hij Groningers, toeslagenouders, Limburgers, Omtzigt en veel meer mieren neukte met regeltjes die toeslagen invorderen. Ik weet niet of ik dat seks mag noemen, maar ik denk dat je me begrijpt. Over dit alles begon de intellectuele armoede van tv niet. Jammer.

Natuurlijk, je moet eigenlijk geen journalistiek labeltje plakken op Derksen of Van der Gijp, maar toch: ergens had ik de hoop dat zij niet daadwerkelijk zo dom zijn als ze doen. Ook daarin werd ik gelijk teleurgesteld toen ze hun brevet van politiek onvermogen openlijk presenteerden door te zeggen dat ze BBB gingen stemmen. Maar ja, wat kon ik verwachten?

Nu heb ik heel veel aan te merken op de campagnestrategie van de VVD, zoals jullie konden lezen. Ik vind het wel goed dat hij aanschoof, maar ben eerder teleurgesteld in het optreden van de presentatie. Niet doordat zij openlijk kleur bekenden, maar door hun gemakzucht won ook gemakzucht de verkiezingen. En met gemakzucht win je een strijd niet.

 

Dat weten we na dertien jaar toch wel?

Een dag na de verkiezingen zat mijn crush, Mariëlle Tweebeeke, aan tafel met BBB-prominent – is dat een pleonasme of oxymoron – Ilona Ragas om te praten over haar winst en daarvan wist ik niet wat ik moet vinden. Het geeft immers een podium aan een groep mensen die zichzelf niet eens serieus nemen, maar al wel een medaille ontvingen. Op Twitter las ik later wat ik ervan moet vinden toen ik zag dat FVD de analytische duiding van Arjan Noorlander ‘Uitzonderlijk zorgvuldig’ vond. Eindelijk een beetje goede journalistiek.

 

Author

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *